Nou begint het toch een beetje te kriebelen… het lijkt er op dat ik bijna afgestudeerd ben en dat het grote gat gaapt. U weet wel, het ‘werkende leven’. Wie heeft er een baan voor mij met het trefwoord ‘leuk’? Ik ben namelijk van de generatie voor wie alles vooral ‘leuk’ moet zijn. Ik heb trouwens ergens nog wel een restje calvinistisch verantwoordelijkheidsgevoel meegekregen. Salaris interesseert me niet. Althans niet in het eerste jaar.
Advertenties die ik vroeger meed als de pest beginnen nu een merkwaardige zeggingskracht op mij uit te oefenen, traineeship hier, ambtenaar daar, het blad intermediair tot je 45e gratis in de bus, in ruil voor je je adresgegevens en je studie. Nationale carrierebeurs… (moet ik als volstrekt nutteloze alfa tien euro voor betalen, terwijl juristen en technici gratis naar binnen mogen).
Anyway. Ik ga mijzelf eerst een ritueel einde van mijn studie gunnen op het Chinese platteland. Ondertussen mag de wereld nadenken over mijn nut en besluiten of ik iets ‘leuks’ ga krijgen. Kom maar op. Tussen haakjes: (ik kan van alles een beetje, varierend van webdesign, feestorganisatie, financiën, orgel tot onderzoek en communicatie). Meldt u zich ergens in het najaar aub.