Vanmiddag kwam ik op straat in Utrecht twee Polen tegen. Pawel en Jacek, midden vijftig, op zoek naar werk in de bouw. Het uitzendbureau had geen werk voor ze omdat ze geen Nederlands spraken. De afgelopen nacht hadden ze buiten geslapen en voor de komende nacht wilden ze heel graag onderdak. Ze waren net aangekomen in Nederland. Ik beloofde dat ik mijn best zou doen voor hen en belde aan bij vrienden in de binnenstad.
Waren deze twee te vertrouwen of zouden ze de boel flessen? De een rook een beetje naar drank en het was ook een beetje merkwaardig dat hij binnen een dag een Nederlandse simkaart had bemachtigd. Waren ze echt zielig of vooral dom en zielig door eigen schuld? Of maakt dat in feite niet uit? Helaas doet mijn werkgever, het Leger des Heils, niet aan Polen die met economische motieven naar Nederland komen. De Sleep-inn nachtopvang wil ze ook niet hebben omdat het er teveel zijn. En verder bestaat er momenteel geen officiele instantie die zich het lot van deze mensen aantrekt, behalve misschien de katholieke kerk.
De film It’s a free world (2007) gaat over arbeidsmigranten uit Oost-Europa in Engeland. Het laat de uitbuitingspraktijken zien waar deze mensen aan blootstaan. Zie Youtube of IMDB. Het is een prachtige en ontroerende film met een prijs voor ‘beste script’. Absoluut gaan zien die film!