11 November, 2009
De in 2007 overleden Poolse schrijver Ryszard Kapuscinski schreef in 1986 een prachtig boek over de Iraanse revolutie. Kapuscinski beschrijft treffend de verstikkende werking van een dictatuur op een bevolking. Het wantrouwen en de angst voor de geheime politie (SAVAK) zorgden in Iran voor een atomisering van de samenleving, totdat het volk opstond en de despoot, Sjah Mohamed Reza Pahlavi er in 1979 uit werd gegooid door Khomeini.
‘Voor die mensen is het concrete een asiel, een schuilplaats, ja, zelfs tot een redding geworden. De ceder, ja, die is concreet, en het asfalt is het ook. Op het punt van het concrete is het altijd geoorloofd iets naar voren te brengen, zich zo vrij mogelijk uit te spreken. (…) De goede zijde van het concrete is immers dat het zijn eigen duidelijk aangegeven en met alarmbellen uitgeruste grens heeft. Wanneer het denken dat zich bezig houdt met het concrete, die grens begint te naderen, waarschuwen die bellen dat zich buiten de omheining het veld van de gevaarlijke algemene gedachten, van de ongewenste overwegingen en syntheses uitstrekt. Bij het geluid van dat signaal retireert het voorzichtige denken en verdiept zich weer in het concrete.’ (145)
‘Een natie die door een despoot wordt onderdrukt, die gedwongen wordt tot de rol van een ding, die wordt gedegradeerd, zoekt beschutting, zoekt een plaats waar zij zich kan verschansen, afzonderen, zichzelf zijn. Dit heeft ze beslist nodig om haar individualiteit, haar identiteit en zelfs haar simpele bestaan te kunnen handhaven. Maar een hele natie kan niet emigreren. Om die reden pleegt ze een reis niet in de ruimte maar in de tijd. Men keer terug naar het verleden…’(186)
Het Shi’isme is volgens hem altijd als politieke revolutionaire onderstroom in de Iraanse samenleving aanwezig geweest, omdat het de vervolgde en gemartelde onschuldige gelovigen representeert. Juist deze ideologie leende zich uitstekend voor politieke oppositie en zodoende werd een terugkeer naar de geschiedenis mogelijk. In dit licht is het niet verwonderlijk dat de progressieve krachten in Iran zich opnieuw mobiliseren om te strijden voor de vrijheid.
Ryszard Kapuscinski Sjah aller Sjahs
http://nl.wikipedia.org/wiki/Iraanse_Revolutie
Gepost in zo! 
Geen reacties »
27 October, 2009
Zo, dat is mijn statement. Google kom maar op, indexeer en vermenigvuldig deze boodschap. Dat Haagse geneuzel over ‘hij mag niet weg’ lijkt me wat al te provinciaal.
Gepost in zo! Geen reacties »
6 October, 2009
Nederland heeft de afgelopen tien jaar voortdurend in de top 5 gestaan van de grootste wapenexporteurs ter wereld. Weliswaar is het volume van de Nederlandse export niet zo heel groot in verhouding tot onze totale export (iets minder dan een procent) en ook niet zoveel in vergelijking tot de export van de grootste drie (VS, Rusland en China), maar toch is het frappant dat een landje dat zich profileert als de internationale zetel van het gerecht zoveel geld verdient aan het produceren en verkopen van wapentuig. Vorig jaar bereikte de Nederlandse export een recordomzet van 1,25 miljard euro.
Het Zweedse vredesonderzoeksinstituut SIPRI publiceert al sinds enkele decennia fantastische rapporten over internationale conflicten en wapenhandel. De cijfers zijn werkelijk schokkend. De totale defensieuitgaven bedragen wereldwijd 1500 miljard euro per jaar, waarvan de helft voor rekening komt van de Verenigde Staten en 30% door China en Rusland, eveneens permanente leden van de VN-veiligheidsraad.
Deze en nog veel meer schokkende feiten werden vanavond gepresenteerd door onderzoeker Frank Slijper tijdens de Universitaire Vredesdagen in Utrecht. Filosoof Hans Achterhuis liet daarna vijf perspectieven op geweld zien, met inzichten ontleend aan Reinhold Niebuhr, Frans de Waal en René Girard. Een indrukwekkende lezing die je eens rustig op zondagmiddag moet bekijken (vanaf 34:20).
Zie verder:
http://www.stopwapenhandel.org
http://www.controlarms.org
Gepost in zo! Geen reacties »
20 July, 2009
Vandaag geen ‘fijn’ onderwerp. Zygmunt Bauman schreef het boek Modernity and the Holocaust. Volgens hem was de Holocaust diep verbonden met de opkomst van de moderniteit, door arbeidsdifferentiatie, een bureaucratisch systeem dat alleen de opdrachten en geen gevolgen ziet, uitvoerders die slechts doen wat hen gezegd is zonder dat ze het totale beeld zien, technische verantwoordelijkheid die morele verantwoordelijkheid vervangt, splitsing van taken waardoor het “goed” uitvoeren van een taak een doel op zich wordt. Technisch gezien je werk “goed” doen is wat telt binnen een rationele bureaucratie. Er was volgens Bauman sprake van dehumanisering door de doeleinden in technische en kwantitatieve termen te vatten.
De Holocaust was echter niet alleen een steriele, rationele gebeurtenis, maar bevatte ook een gruwelijke, archaïsche laag. Daar werd ik mee geconfronteerd toen ik las over de deportatie van Nederlandse gehandicapten. Lees meer »
Gepost in zo! 2 reacties »
Loading ...